แม่จ๋าชอบวาดรูปตั้งแต่เด็กๆแล้ว วาดโน่นวาดนี่ ไม่มีใครสอน อาศัยดูตามหนังสือนิตยสารพวกขวัญเรือน ในหน้านิยาย เขาจะมีภาพประกอบเป็นภาพสเก็ต ตอนนั้นใช้แค่ดินสอธรรมดากับสมุดนักเรียน อยู่เลย

พอมัธยมต้นก็ชอบเรียนวิชาศิลปะกับชีวิต หุหุ โชคดีที่มีอาจารย์สอนดี เขาสอนวาดหุ่นวีนัส แล้วก็สอนวาดสีน้ำ ชอบมากเลย

มัธยมปลายแม่จ๋าก็เรียนสายวิทย์ งงละสิทำไมไม่ต่อสายศิลป์ แม่ของแม่จ๋าให้เรียนสายวิทย์ แต่แม่จ๋าก็ยังไม่ทิ้งงานวาดรูปนะ วันไหนว่าง วันไหนเครียดก็จะวาดรูป วาดแล้วมันผ่อนคลายดี ทำให้เวลาผ่านไปเร็ว ให้เราลืมเรื่องที่เราไม่สบายใจได้

พอดีค้นๆบ้านเจองานเก่าๆ เมื่อ4-5ปีที่แล้ว เห็นแล้วคิดถึงเหมือนกันนะนี่ ตอนนี้ไม่มีเวลาว่างไปนั่งวาดแบบนั้นแล้ว ทุกวันก็เลี้ยงน้องจ๋า เล่นกับน้องจ๋า เป็นของเล่นให้น้องจ๋า

ส่วนสีที่เคยใช้วาด ก็แห้งหมดละ แล้วสีพาสเทลก็เสร็จน้องจ๋าไปแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า

เสียดายงานที่ใช้คอมทำมันไปกับฮาร์ดดิสคอมเครื่องเก่า กว่าจะมีเวลาทำอีกคงจะต้องปัดฝุ่นกันยกใหญ่

พอมีเวลาว่างจากงานที่ทำอยู่ บางทีก็นั่งสเก็ตคาแรคเตอร์น้องจ๋า วันหน้าจะรื้อบล็อกนี้ใหม่ *-* หุหุจะมีวันนั้นไหมหนอ แถมเรื่องทำเวบก็ยังงูๆปลาๆบลาๆ มั่วๆอยู่เลย

แม่จ๋าอยากบอกว่างานศิลปะมีประโยชน์ ควรจะสนับสนุนให้ลูกๆได้เรียนได้เล่น ช่วยสงเสริมจินตนาการ ช่วยฝึกสมาธิ ทำให้จิดใจสงบ ยิ่งถ้ามีความสามรถในการเขียนการ์ตูนแล้ว รับรองไม่อดตาย บลาๆๆ อื่นๆอีกมากมาย

และนี่คือผลงานที่แม่จ๋าเคยทำไว้ ส่วนงานเก่าๆเก่ามากๆจะอยู่ที่บ้านนอก

งานพวกนี้เป็นงานสมัยเรียนปี1.

ปูวาดเสร็จก็ไม่กล้ากิน – -* เลยต้องทิ้งไป

อันนี้วาดไปกินไป

รู้สึกจะเป็นฝรั่ง – -*

อันนี้ไปวาดที่วัด