17 ธ.ค. น้องจ๋าต้องเผชิญวิบากกรรมโดยไม่ได้เตรียมตัวล่วงหน้า ไม่มีการนัดแนะจากแม่จ๋า หรือจากคุณพ่อ วิบากกรรมครั้งนี้น้องจ๋าต้องอดทน และก็ต้องผ่านมันไปให้ได้ด้วยตัวของน้องจ๋าเอง แม่จ๋าเชื่อว่าน้องจ๋าทำได้ วิบากกรรมของน้องจ๋าครั้งนี้คือ การหย่านมแม่(แบบหักดิบ) ไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจกันมากก่อน สาเหตุเกิดจากแม่จ๋ายั๊วะที่น้องจ๋าไม่ยอมหม่ำข้าว ป้อนยากซะเหลือเกิน บางวันกินข้าวแค่10คำ (ทั้งวันรวม3มื้อ) พอหิวก็จะขอนมแม่กิน สร้างความเครียดให้กับแม่จ๋ามาก กลัวจะขาดสารอาหาร เพราะเด็กวัย1ขวบขึ้นไป นมเป็นแค่อาหารเสริม อาหารหลักคือข้าว3มื้อ น้องจ๋ากลับเห็นนมเป็นอาหารหลัก ข้าวเป็นอาหารเสริม ทั้งๆที่แม่จ๋าตั้งใจจะให้น้องจ๋าหม่ำนมแม่จนถึง2ขวบ  

หลังมื้อเที่ยงวันที่17 ธันวาคม 2550 แม่จ๋าเครียดสะสมเรื่องการกินของน้องจ๋ามานาน ทั้งที่แต่ก่อนเป็นคนหม่ำง่าย แต่ตอนนี้อะไรๆก็เบื่อไปซะหมดของที่เคยชอบก็ไม่เอาซักอย่าง อีกอย่างชอบมีพวกโหงพรายมากระซิบเหน็บๆว่าเมื่อไหร่จะให้น้องจ๋าหย่านมแม่ซะทีจะได้ไปกินนมชง(ที่ดีเลิศกว่านมแม่เป็นไหน ตาความคิดของโหงพราย) กอรปกับน้องจ๋าตัวเล็ก รูปร่างพอดี ไม่อ้วนเหมือนลูกพี่ลูกน้องของน้องจ๋าซึ่งเกิดก่อนน้องจ๋าเพียง2เดือน ที่กินนมชงตั้งแต่เกิด รูปร่างจ้ำหม้ำน่าฟัด แต่ป่วยบ่อย

….แม่จ๋าเลยตัดสินใจ(ทำผิดพลาด) จับน้องจ๋าหย่านมซะ ทั้งๆที่ใจก็ไม่อยาก หลังจากทำไปแล้วก็รูสึกผิด แต่ก็ไม่สามารถกลับไปได้แล้ว

วิธีการหย่านมออกจะออกแนวลุกทุ่งหน่อย จากที่แม่จ๋าเคยได้ยินตอนเด็กๆว่า ใช้ยาหม่องทาหัวนม แล้วจะช่วยให้หย่านมได้ อีกอย่าง แม่จ๋าไม่สามารถหาบระเพ็ดได้ – -*

เริ่มปฏิบัติการ เข้าห้องน้ำแอบไม่ให้น้องจ๋าเห็นว่าทำอะไร จัดแจงทายาหม่องที่หัวนมทั้ง2ข้าง โอ้ว…เย็น….จนแสบร้อน และแล้วก็ชาๆ แล้วก็ทำตัวปรกติไม่มีอะไรจะเกิดขึ้น

และแล้วเหยื่อของแม่จ๋าก็มา มาเปิดเสื้อ แล้วก็หมับจ๊วบๆ

น้องจ๋า :อ๊ากๆๆๆ(ออกมามองหน้าแม่ แล้วก็ร้องไห้) แม่แกล้งน้องจ๋าเหรอ!?!? ทำไม? นมมันเปลี่ยนไป แงๆๆๆ น้องจ๋าหม่ำๆไม่ได้

แม่จ๋า:(กอดน้องจ๋าแนบอกแล้วก็ลูบหัวปลอบ) น้องจ๋าโลแล้วนะลูก โตพอที่จะไม่หม่ำนมแม่แล้ว น้องจ๋าคนเก่ง ต่อไปหม่ำข้าวเยอะๆนะ แล้วแม่จะทำของอร่อยๆให้หม่ำๆเยอะๆ

น้องจ๋า:แอ๊วๆๆๆๆ(เอามือล้วงปาก) แม่ใจร้ายๆๆ

แล้วน้องจ๋าก็งอนแม่จ๋า วิ่งรอบบ้าน ร้องสะอึกสะอื้น ไม่ยอมกินอะไร -*-  แต่ว่าแม่จ๋าแอบใจหวิวลึกๆ(นี่ตรูทำอะไรลงไปนี่) เอาวะทำก็ทำ ไหนๆก็ทำแล้วก็จัดการให้สำเร็จเลย

เย็นวันที่17 ธ.ค

น้องจ๋ายังหม่ำน้อยเหมือนเดิม แล้วก็มามุขเดิมๆ ขอหม่ำนม พอเปิดเสื้อแม่จ๋าปุ๊บ จ๊วบๆปั๊บ อ๊ากกกกกกกกก แล้วก็ร้องงอแง สักพักเงียบ แล้วก็ดูซึมๆ แม่จ๋าก็ใจแป้วเลย – -* ท่องในใจ อดทนๆต้องทำให้ได้ๆ

ค่ำวันที่17 ธ.ค. 22นาฬิกา จับน้องจ๋าเข้านอน

ปกติทุกวันก่อนจะนอนน้องจ๋าจะต้องหม่ำๆก่อนนอน วันนี้ก็เช่นเดิม เปิดเสื้อปุ๊บ ได้กลิ่นยาหม่องปั๊บ หันหลังให้แม่จ๋าแล้วก็นอนร้องไห้ แอ๊วๆ สะอึกสะอื้น แม่จ๋าก็ได้แต่กอดและปลอบจนน้องจ๋าหลับไป

กลางดึก 17 ธ.ค. ประมาณตี2 น้องจ๋าจะชอบตื่นมาขอหม่ำ พอเปิดเสื้อได้กลิ่นยาหม่องก้ร้องไห้ แสดงอาการหลอนยาหม่องเต็มที่ ร้องไห้สะอึกสะอื้น หันหลังให้แม่แล้วก็หลับต่อ นี่ก็เป็นอีกเหตุผลนึงที่ต้องให้หย่านม น้องจ๋ายังไม่ยอมงดนมกลางคืน

——และแล้ววันแรกก็ผ่านไป——

18 ธ.ค.

เช้า น้องจ๋าตื่นมาด้วยอาการหิวโซก หม่ำข้าวหมดไปจานนึงเลย แต่ก็แอบมาเปิดเสื้อแต่ได้กลิ่นยาหม่อง ก็ทำตาละห้อย ไม่ร้องเหมื่อเมื่อวาน แม่จ๋าเห็นแล้วก็อดสงสารน้องจ๋าไม่ได้ แต่ในเมื่อตัดสินใจ ก้ต้องทำให้สำเร็จ (เพราะคิดชั่ววูบ ตรูไม่น่าเลย)

18ธ.ค.ก็ผ่านไปได้ด้วยดี แต่น้องจ๋าแอบซึมๆ แม่จ๋าก็ใจแป้วๆ พร้อมกับคำถามที่ติดอยู่ในใจ จะเลิกหรือจะทำต่อ

——-วันที่2ก็ผ่านไป——

19 ธ.ค

น้องจ๋าไม่สนนมแม่แล้ว กินข้าวเก่ง กินได้เยอะขึ้น  อารมณ์ดีขึ้น แต่ก็แอบซึมๆบ้างเล็กน้อย ก็มีแอบมาจับๆนมแม่ ทำตาละห้อย พอแม่จ๋าปลอบก็หาย

แม่จ๋าก็ปรึกษาพ่อน้องจ๋าว่าเอาไงดี จะเลิกตอนนี้ยังทันนะ สงสารน้องจ๋า แต่พ่อน้องจ๋าก็บอกให้ทำต่อ – -* (แม่จ๋าใจอ่อนแล้ว) 

หลังจากนั้น น้องจ๋าก็ไม่ขอหม่ำๆนม ไม่เปิดเสื้ออีกเลย หม่ำข้าวเก่งๆ หลังจากนั้น8-9วัน แม่จ๋าก็ไปหานมชงมาให้น้องจ๋ากิน หลังจากฝึกให้ทานข้าวได้แล้ว แต่น้องจ๋าไม่ยอมกินนมชงซะงั้น -*-

ณ ตอนนี้ 18 มกราคา 2551 น้องจ๋ากิน นมกล่องUHTสำหรับเด็ก ดูเม็กกูโกร กลิ่นวนิลา บางวันก็ เอนฟาคิดรสชอคโกแลต ฟังดูเหมือนจะให้กินนมที่มีรสหวานไม่ดี เด๊ยวน้องจ๋าจะติดหวาน แต่ว่า น้องจ๋าไม่ชอบหนมหวาน- -* นม2ตัวนี้ น้องจ๋ากินอย่างมากสุดก็วันละกล่องครึ่ง บางวันกินแค่ครึ่งกล่องยังมี อีกอย่างช่วงนี้หัดให้กินนมแบบนี้ไปก่อน โตสักหน่อยค่อยเปลี่ยนเป็นรสจืดละกัน – -* เดี๋ยวอาทิตย์หน้าจะลองดูเม็ดดูโกรรสจืดเผื่อจะกินมั่ง …..มีลูกแล้วมันกลุ้มสาระพัดจริงจริ๊ง

คำเตือน : การกระทำของแม่จ๋าที่ทำต่อน้องจ๋าในครั้งนี้ ไม่เอาเป็นเยี่ยงอย่าง(เป็นอย่างยิ่ง) ถ้าสามารถให้นมจนถึง2ขวบได้ก็ควรจะให้ ประโยชน์มีมากกว่านมชงซะอีก

…………………………

เล่าแต่เรื่องน้องจ๋า ไม่ได้เล่าวิบากกรรมแม่จ๋าเลย TT-TT

ไม่อยากจะบอกเลยว่า วิบากกรรมครั้งนี้ของน้องจ๋า ทำให้กรรมมันติดจรวด ทำให้แม่จ๋าต้องรับกรรม เจ็บทั้งกายปวดทั้งใจ จะอะไรเสียอีก แม่จ๋าก็นมคัดสิคะ โอ้ย…มันเจ็บปวดทรมาน จนไม่รู้จะบรรยายยังไง สองเต้าบวมเป่ง แดงเถือก ยกแขนทีเจ็บร้าวไปทั้งอก แค่เอานิ้วจิ้มๆที่อกมันก็เจ็บปวดยิ่งนัก ยิ่งตอนที่น้องจ๋ามาอ้อน มาให้อุ้มนะ โอ้ววววไม่อยากจะบรรยาย เจ็บก็เจ็บ แต่ก็ต้องอดทน ตอนน้องจ๋างอแง จะกอดแนบอกอีก  อยากจะตายๆซะตรงนั้น

เจ็บแค่ไหนนะเหรอ ลองคิดว่ามีฝีที่ไม่ได้บ่มหนองอก ฝีเม็ดใหญ่เท่าลูกแตงโม2เม็ดติดกัน อยู่บนอกตัวเองสิแล้วจะรู้

แม่จ๋าต้องเผชิญวิบากกรรมครั้งนี้ 2อาทิตย์กว่าๆ TT-TT ทุกอย่างจึงกลับมาเป็นปรกติ(แบนเป็นไม้กระดานโต้คลื่น-*-)