<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	>

<channel>
	<title>maejaa &#187; นมแม่</title>
	<atom:link href="http://www.maejaa.com/category/%e0%b8%99%e0%b8%a1%e0%b9%81%e0%b8%a1%e0%b9%88/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.maejaa.com</link>
	<description>แม่จ๋าดอทคอม บล็อก แม่ลูกซู่ซ่า บล็อกเฮฮา ประสาแม่ๆลูกๆ ของเล่นทำเอง เมนูน่าหน่ำ เมนูลูกรัก เทคนิคเลี้ยงลูก</description>
	<pubDate>Sat, 10 Jul 2010 19:45:29 +0000</pubDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.7</generator>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
			<item>
		<title>17 ธ.ค.วิบากกรรมของน้องเหม่ง</title>
		<link>http://www.maejaa.com/17-%e0%b8%98%e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b8%b4%e0%b8%9a%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b8%81%e0%b8%a3%e0%b8%a3%e0%b8%a1%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b9%80%e0%b8%ab%e0%b8%a1-2/</link>
		<comments>http://www.maejaa.com/17-%e0%b8%98%e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b8%b4%e0%b8%9a%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b8%81%e0%b8%a3%e0%b8%a3%e0%b8%a1%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b9%80%e0%b8%ab%e0%b8%a1-2/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 17 Jan 2008 17:47:09 +0000</pubDate>
		<dc:creator>แม่จ๋า</dc:creator>
		
		<category><![CDATA[นมแม่]]></category>

		<category><![CDATA[น้องจ๋า]]></category>

		<category><![CDATA[เลี้ยงลูก]]></category>

		<category><![CDATA[นมคัด]]></category>

		<category><![CDATA[ยาหม่อง]]></category>

		<category><![CDATA[หย่านม]]></category>

		<category><![CDATA[หักดิบ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.maejaa.com/?p=39</guid>
		<description><![CDATA[17 ธ.ค. น้องจ๋าต้องเผชิญวิบากกรรมโดยไม่ได้เตรียมตัวล่วงหน้า ไม่มีการนัดแนะจากแม่จ๋า หรือจากคุณพ่อ วิบากกรรมครั้งนี้น้องจ๋าต้องอดทน และก็ต้องผ่านมันไปให้ได้ด้วยตัวของน้องจ๋าเอง แม่จ๋าเชื่อว่าน้องจ๋าทำได้ วิบากกรรมของน้องจ๋าครั้งนี้คือ การหย่านมแม่(แบบหักดิบ) ไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจกันมากก่อน สาเหตุเกิดจากแม่จ๋ายั๊วะที่น้องจ๋าไม่ยอมหม่ำข้าว ป้อนยากซะเหลือเกิน บางวันกินข้าวแค่10คำ (ทั้งวันรวม3มื้อ) พอหิวก็จะขอนมแม่กิน สร้างความเครียดให้กับแม่จ๋ามาก กลัวจะขาดสารอาหาร เพราะเด็กวัย1ขวบขึ้นไป นมเป็นแค่อาหารเสริม อาหารหลักคือข้าว3มื้อ น้องจ๋ากลับเห็นนมเป็นอาหารหลัก ข้าวเป็นอาหารเสริม ทั้งๆที่แม่จ๋าตั้งใจจะให้น้องจ๋าหม่ำนมแม่จนถึง2ขวบ  
หลังมื้อเที่ยงวันที่17 ธันวาคม 2550 แม่จ๋าเครียดสะสมเรื่องการกินของน้องจ๋ามานาน ทั้งที่แต่ก่อนเป็นคนหม่ำง่าย แต่ตอนนี้อะไรๆก็เบื่อไปซะหมดของที่เคยชอบก็ไม่เอาซักอย่าง อีกอย่างชอบมีพวกโหงพรายมากระซิบเหน็บๆว่าเมื่อไหร่จะให้น้องจ๋าหย่านมแม่ซะทีจะได้ไปกินนมชง(ที่ดีเลิศกว่านมแม่เป็นไหน ตาความคิดของโหงพราย) กอรปกับน้องจ๋าตัวเล็ก รูปร่างพอดี ไม่อ้วนเหมือนลูกพี่ลูกน้องของน้องจ๋าซึ่งเกิดก่อนน้องจ๋าเพียง2เดือน ที่กินนมชงตั้งแต่เกิด รูปร่างจ้ำหม้ำน่าฟัด แต่ป่วยบ่อย 
&#8230;.แม่จ๋าเลยตัดสินใจ(ทำผิดพลาด) จับน้องจ๋าหย่านมซะ ทั้งๆที่ใจก็ไม่อยาก หลังจากทำไปแล้วก็รูสึกผิด แต่ก็ไม่สามารถกลับไปได้แล้ว
วิธีการหย่านมออกจะออกแนวลุกทุ่งหน่อย จากที่แม่จ๋าเคยได้ยินตอนเด็กๆว่า ใช้ยาหม่องทาหัวนม แล้วจะช่วยให้หย่านมได้ อีกอย่าง แม่จ๋าไม่สามารถหาบระเพ็ดได้ - -*
เริ่มปฏิบัติการ เข้าห้องน้ำแอบไม่ให้น้องจ๋าเห็นว่าทำอะไร จัดแจงทายาหม่องที่หัวนมทั้ง2ข้าง โอ้ว&#8230;เย็น&#8230;.จนแสบร้อน และแล้วก็ชาๆ แล้วก็ทำตัวปรกติไม่มีอะไรจะเกิดขึ้น
และแล้วเหยื่อของแม่จ๋าก็มา มาเปิดเสื้อ แล้วก็หมับจ๊วบๆ
น้องจ๋า :อ๊ากๆๆๆ(ออกมามองหน้าแม่ [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>17 ธ.ค. น้องจ๋าต้องเผชิญวิบากกรรมโดยไม่ได้เตรียมตัวล่วงหน้า ไม่มีการนัดแนะจากแม่จ๋า หรือจากคุณพ่อ วิบากกรรมครั้งนี้น้องจ๋าต้องอดทน และก็ต้องผ่านมันไปให้ได้ด้วยตัวของน้องจ๋าเอง แม่จ๋าเชื่อว่าน้องจ๋าทำได้ วิบากกรรมของน้องจ๋าครั้งนี้คือ การหย่านมแม่(แบบหักดิบ) ไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจกันมากก่อน สาเหตุเกิดจากแม่จ๋ายั๊วะที่น้องจ๋าไม่ยอมหม่ำข้าว ป้อนยากซะเหลือเกิน บางวันกินข้าวแค่10คำ (ทั้งวันรวม3มื้อ) พอหิวก็จะขอนมแม่กิน สร้างความเครียดให้กับแม่จ๋ามาก กลัวจะขาดสารอาหาร เพราะเด็กวัย1ขวบขึ้นไป นมเป็นแค่อาหารเสริม อาหารหลักคือข้าว3มื้อ น้องจ๋ากลับเห็นนมเป็นอาหารหลัก ข้าวเป็นอาหารเสริม ทั้งๆที่แม่จ๋าตั้งใจจะให้น้องจ๋าหม่ำนมแม่จนถึง2ขวบ  <span id="more-39"></span></p>
<p>หลังมื้อเที่ยงวันที่17 ธันวาคม 2550 แม่จ๋าเครียดสะสมเรื่องการกินของน้องจ๋ามานาน ทั้งที่แต่ก่อนเป็นคนหม่ำง่าย แต่ตอนนี้อะไรๆก็เบื่อไปซะหมดของที่เคยชอบก็ไม่เอาซักอย่าง อีกอย่างชอบมีพวกโหงพรายมากระซิบเหน็บๆว่าเมื่อไหร่จะให้น้องจ๋าหย่านมแม่ซะทีจะได้ไปกินนมชง(ที่ดีเลิศกว่านมแม่เป็นไหน ตาความคิดของโหงพราย) กอรปกับน้องจ๋าตัวเล็ก รูปร่างพอดี <font color="#000000"><font color="#ff0000"><strong>ไม่อ้วน</strong></font>เหมือนลูกพี่ลูกน้องของน้องจ๋าซึ่งเกิดก่อนน้องจ๋าเพียง2เดือน<font color="#000000"> ที่กินนมชงตั้งแต่เกิด รูปร่างจ้ำหม้ำน่าฟัด แต่ป่วยบ่อย </font></font></p>
<p>&#8230;.แม่จ๋าเลยตัดสินใจ(ทำผิดพลาด) จับน้องจ๋าหย่านมซะ ทั้งๆที่ใจก็ไม่อยาก หลังจากทำไปแล้วก็รูสึกผิด แต่ก็ไม่สามารถกลับไปได้แล้ว</p>
<p>วิธีการหย่านมออกจะออกแนวลุกทุ่งหน่อย จากที่แม่จ๋าเคยได้ยินตอนเด็กๆว่า ใช้ยาหม่องทาหัวนม แล้วจะช่วยให้หย่านมได้ อีกอย่าง แม่จ๋าไม่สามารถหาบระเพ็ดได้ - -*</p>
<p>เริ่มปฏิบัติการ เข้าห้องน้ำแอบไม่ให้น้องจ๋าเห็นว่าทำอะไร จัดแจงทายาหม่องที่หัวนมทั้ง2ข้าง โอ้ว&#8230;เย็น&#8230;.จนแสบร้อน และแล้วก็ชาๆ แล้วก็ทำตัวปรกติไม่มีอะไรจะเกิดขึ้น</p>
<p>และแล้วเหยื่อของแม่จ๋าก็มา มาเปิดเสื้อ แล้วก็หมับจ๊วบๆ</p>
<p>น้องจ๋า :อ๊ากๆๆๆ(ออกมามองหน้าแม่ แล้วก็ร้องไห้) แม่แกล้งน้องจ๋าเหรอ!?!? ทำไม? นมมันเปลี่ยนไป แงๆๆๆ น้องจ๋าหม่ำๆไม่ได้</p>
<p>แม่จ๋า:(กอดน้องจ๋าแนบอกแล้วก็ลูบหัวปลอบ) น้องจ๋าโลแล้วนะลูก โตพอที่จะไม่หม่ำนมแม่แล้ว น้องจ๋าคนเก่ง ต่อไปหม่ำข้าวเยอะๆนะ แล้วแม่จะทำของอร่อยๆให้หม่ำๆเยอะๆ</p>
<p>น้องจ๋า:แอ๊วๆๆๆๆ(เอามือล้วงปาก) แม่ใจร้ายๆๆ</p>
<p>แล้วน้องจ๋าก็งอนแม่จ๋า วิ่งรอบบ้าน ร้องสะอึกสะอื้น ไม่ยอมกินอะไร -*-  แต่ว่าแม่จ๋าแอบใจหวิวลึกๆ(นี่ตรูทำอะไรลงไปนี่) เอาวะทำก็ทำ ไหนๆก็ทำแล้วก็จัดการให้สำเร็จเลย</p>
<p>เย็นวันที่17 ธ.ค</p>
<p>น้องจ๋ายังหม่ำน้อยเหมือนเดิม แล้วก็มามุขเดิมๆ ขอหม่ำนม พอเปิดเสื้อแม่จ๋าปุ๊บ จ๊วบๆปั๊บ อ๊ากกกกกกกกก แล้วก็ร้องงอแง สักพักเงียบ แล้วก็ดูซึมๆ แม่จ๋าก็ใจแป้วเลย - -* ท่องในใจ อดทนๆต้องทำให้ได้ๆ</p>
<p>ค่ำวันที่17 ธ.ค. 22นาฬิกา จับน้องจ๋าเข้านอน</p>
<p>ปกติทุกวันก่อนจะนอนน้องจ๋าจะต้องหม่ำๆก่อนนอน วันนี้ก็เช่นเดิม เปิดเสื้อปุ๊บ ได้กลิ่นยาหม่องปั๊บ หันหลังให้แม่จ๋าแล้วก็นอนร้องไห้ แอ๊วๆ สะอึกสะอื้น แม่จ๋าก็ได้แต่กอดและปลอบจนน้องจ๋าหลับไป</p>
<p>กลางดึก 17 ธ.ค. ประมาณตี2 น้องจ๋าจะชอบตื่นมาขอหม่ำ พอเปิดเสื้อได้กลิ่นยาหม่องก้ร้องไห้ แสดงอาการหลอนยาหม่องเต็มที่ ร้องไห้สะอึกสะอื้น หันหลังให้แม่แล้วก็หลับต่อ นี่ก็เป็นอีกเหตุผลนึงที่ต้องให้หย่านม น้องจ๋ายังไม่ยอมงดนมกลางคืน</p>
<p>&#8212;&#8212;และแล้ววันแรกก็ผ่านไป&#8212;&#8212;</p>
<p>18 ธ.ค.</p>
<p>เช้า น้องจ๋าตื่นมาด้วยอาการหิวโซก หม่ำข้าวหมดไปจานนึงเลย แต่ก็แอบมาเปิดเสื้อแต่ได้กลิ่นยาหม่อง ก็ทำตาละห้อย ไม่ร้องเหมื่อเมื่อวาน แม่จ๋าเห็นแล้วก็อดสงสารน้องจ๋าไม่ได้ แต่ในเมื่อตัดสินใจ ก้ต้องทำให้สำเร็จ (เพราะคิดชั่ววูบ ตรูไม่น่าเลย)</p>
<p>18ธ.ค.ก็ผ่านไปได้ด้วยดี แต่น้องจ๋าแอบซึมๆ แม่จ๋าก็ใจแป้วๆ พร้อมกับคำถามที่ติดอยู่ในใจ จะเลิกหรือจะทำต่อ</p>
<p>&#8212;&#8212;-วันที่2ก็ผ่านไป&#8212;&#8212;</p>
<p>19 ธ.ค</p>
<p>น้องจ๋าไม่สนนมแม่แล้ว กินข้าวเก่ง กินได้เยอะขึ้น  อารมณ์ดีขึ้น แต่ก็แอบซึมๆบ้างเล็กน้อย ก็มีแอบมาจับๆนมแม่ ทำตาละห้อย พอแม่จ๋าปลอบก็หาย</p>
<p>แม่จ๋าก็ปรึกษาพ่อน้องจ๋าว่าเอาไงดี จะเลิกตอนนี้ยังทันนะ สงสารน้องจ๋า แต่พ่อน้องจ๋าก็บอกให้ทำต่อ - -* (แม่จ๋าใจอ่อนแล้ว) </p>
<p>หลังจากนั้น น้องจ๋าก็ไม่ขอหม่ำๆนม ไม่เปิดเสื้ออีกเลย หม่ำข้าวเก่งๆ หลังจากนั้น8-9วัน แม่จ๋าก็ไปหานมชงมาให้น้องจ๋ากิน หลังจากฝึกให้ทานข้าวได้แล้ว แต่น้องจ๋าไม่ยอมกินนมชงซะงั้น -*-</p>
<p>ณ ตอนนี้ 18 มกราคา 2551 น้องจ๋ากิน นมกล่องUHTสำหรับเด็ก ดูเม็กกูโกร กลิ่นวนิลา บางวันก็ เอนฟาคิดรสชอคโกแลต ฟังดูเหมือนจะให้กินนมที่มีรสหวานไม่ดี เด๊ยวน้องจ๋าจะติดหวาน แต่ว่า น้องจ๋าไม่ชอบหนมหวาน- -* นม2ตัวนี้ น้องจ๋ากินอย่างมากสุดก็วันละกล่องครึ่ง บางวันกินแค่ครึ่งกล่องยังมี อีกอย่างช่วงนี้หัดให้กินนมแบบนี้ไปก่อน โตสักหน่อยค่อยเปลี่ยนเป็นรสจืดละกัน - -* เดี๋ยวอาทิตย์หน้าจะลองดูเม็ดดูโกรรสจืดเผื่อจะกินมั่ง &#8230;..มีลูกแล้วมันกลุ้มสาระพัดจริงจริ๊ง</p>
<p>คำเตือน : การกระทำของแม่จ๋าที่ทำต่อน้องจ๋าในครั้งนี้ ไม่เอาเป็นเยี่ยงอย่าง(เป็นอย่างยิ่ง) ถ้าสามารถให้นมจนถึง2ขวบได้ก็ควรจะให้ ประโยชน์มีมากกว่านมชงซะอีก</p>
<p>&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;</p>
<p>เล่าแต่เรื่องน้องจ๋า ไม่ได้เล่าวิบากกรรมแม่จ๋าเลย TT-TT</p>
<p>ไม่อยากจะบอกเลยว่า วิบากกรรมครั้งนี้ของน้องจ๋า ทำให้กรรมมันติดจรวด ทำให้แม่จ๋าต้องรับกรรม เจ็บทั้งกายปวดทั้งใจ จะอะไรเสียอีก แม่จ๋าก็นมคัดสิคะ โอ้ย&#8230;มันเจ็บปวดทรมาน จนไม่รู้จะบรรยายยังไง สองเต้าบวมเป่ง แดงเถือก ยกแขนทีเจ็บร้าวไปทั้งอก แค่เอานิ้วจิ้มๆที่อกมันก็เจ็บปวดยิ่งนัก ยิ่งตอนที่น้องจ๋ามาอ้อน มาให้อุ้มนะ โอ้ววววไม่อยากจะบรรยาย เจ็บก็เจ็บ แต่ก็ต้องอดทน ตอนน้องจ๋างอแง จะกอดแนบอกอีก  อยากจะตายๆซะตรงนั้น</p>
<p>เจ็บแค่ไหนนะเหรอ ลองคิดว่ามีฝีที่ไม่ได้บ่มหนองอก ฝีเม็ดใหญ่เท่าลูกแตงโม2เม็ดติดกัน อยู่บนอกตัวเองสิแล้วจะรู้</p>
<p>แม่จ๋าต้องเผชิญวิบากกรรมครั้งนี้ 2อาทิตย์กว่าๆ TT-TT ทุกอย่างจึงกลับมาเป็นปรกติ(แบนเป็นไม้กระดานโต้คลื่น-*-)</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.maejaa.com/17-%e0%b8%98%e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b8%b4%e0%b8%9a%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b8%81%e0%b8%a3%e0%b8%a3%e0%b8%a1%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b9%80%e0%b8%ab%e0%b8%a1-2/feed/</wfw:commentRss>
		</item>
	</channel>
</rss>
