เลือกดนตรีอย่างไร…ให้เหมาะกับวัยของลูก

แรกเกิด-9เดือน ช่วง4เดือนแรกให้ฟังเพลงบรรเลงช้าๆ อย่างเพลงคลาสสิก พอเข้าวัย6-9เดือน ให้ฟังเพลงที่มีจังหวะมั่นคงและซับซ้อนขึ้นกว่าเดิมอย่างเพลงออร์เคสตร้า เป็นต้น

9เดือน-1ขวบ ให้ลูกฟังเพลงอื่นๆ ที่ไม่ใช่เพลงคลาสสิกและมีเนื้อร้องให้ลูกร้องตามได้ อาจจะเป็นเพลงไทยหรือเพลงภาษาอื่นก็ได้ เพราะลูกในวัยนี้เริ่มเลียนเสียงได้แล้วคะ

2-3ขวบ เลือกเพลงที่ทำกิจกรรมเข้าจังหวะได้ อาจหากระป๋อง ตะเกียบ หรืออุปกรณ์เหลือใช้มาเคาะตามจังหวะเพลง นอกจากลูกจะสนุกแล้วยังช่วยกระตุ้นพัฒนาการอีกด้วย

ใช้เสียงเพลง…ปรับอารมณ์

หงุดหงิด วีน ร้องไห้ ใช้เพลงบรรเลงจังหวะไม่เร็ว เมโลดี้ง่ายๆที่คนทั่วไปรู้จัก พร้อมสัมผัสโอบกอด ลูบหัวเบาๆ จะช่วยให้ลูกสงบลงได้

สนุกสนาน ร่าเริง เพลงจังหวะเร็วๆอย่างเพลงมาร์ช หรือเพลว Four Season ของ Vivaldi หรือ Mozart Variation Sonata K265 คุณแม่อุ้มลูกน้อยฟังไปแล้วก็โยกตัวไป ส่วนลูกวัยซนฟังไปกระโดดไป ได้ทั้งความสนุกสนานและประโยชน์ต่อสมองของลูก

ไม่มีสมาธิ หาเครื่องดนตรีจำพวกเครื่องเคาะ หรือคีย์บอร์ดเป็นตัวช่วย เช่น ร้องเพลงร่วมกันโดยกดคีย์บอร์ดหรือเคาะจังหวะไปตามเพลง จะช่วยให้ลูกมีสมาธิขึ้นคะ

หลับปุ๋ยแสนสบาย ด้วยเพลงที่มีเสียงเดียว เช่น เปียโนอย่างเดียว เช่น เพลง Lullaby แบบ Music Box หรือเพลงที่แม่ร้องกล่อมลูกก็ได้

เห็นคุณค่าของเสียงดนตรีแบบนี้แล้ว อยากให้ลูกฉลาด พัฒนาการรุดหน้า อารมณ์ดี อย่ารอช้าคะ เปิดเพลงให้ตัวโน้ตกระจายทั่วบ้านกันเลย..

บทความดีๆจาก Mini D-nee News/ปีที่6 ฉบับที่3 กรกฎาคม-กันยายน 2551 (สารสารดีนี่คลับ)

เอ็นทรี่นี้แม่จ๋าจะบอกเล่าถึงมุมมองการเลี้ยงน้องจ๋า และวิธีการเลี้ยงน้องจ๋า จนออกมาเป็นแบบนี้ - -* ตอนนี้ขอไปรวบรวม เรียบเรียงถ้อยคำก่อน ง่วงมาก จะตี5แล้ว อัพบล็อกเยอะเสียพลังงานเยอะ แม่จ๋ามึน แอบบ่น - -*

ปล. น้องจ๋าไม่ใช่อัจฉริยะ ถ้าน้องจ๋าเป็นเด็กอัจฉริยะแม่จ๋าจะพาไปออกงานวัด!!

ปล.2 ถึงพ่อชิทท์แล้วก็แฟนคลับแม่จ๋า อ่านทุกเอ็นทรี่หน่อยเถอะคะ อัพเยอะไปหน่อย อิอิ

ถึงแม่น้องจ่าจะอายุ2 ขวบแล้ว แต่น้องจ๋าก็ยังชอบเล่นโยกเยกกับแม่จ๋า แถมเล่นทะโมนกว่าเดิมเยอะ ประมาณว่าโยกเยกเลเวล2 เลเวล3 แต่ว่าไม่สามารถถ่ายให้ชมได้เพราะ คนดูอาจจะหัวใจวาย 555+

การเล่นโยกเยกกับน้องจ๋าทำให้แม่จ๋าได้บริหารหน้าท้องไปในตัว คุณแม่บางคนอาจจะกำลังกังวลในรูปร่าง โดยเฉพาะหน้าท้อง คุณแม่ทุกคนพอหลังคลอด หน้าท้องจะไม่เฟิร์มเหมือนสมัยยังไม่ท้อง ลองใช้วิธีแม่จ๋าสิ แถมได้เล่นกับลูกด้วย สร้างความสัมพันธ์อันดีกับลูก โดยเฉพาะเด็กวัยเล็กๆ ของเล่นที่ดีที่สุดของลูกคือ พ่อและแม่นะคะ ^-^

คลิปสองแอบมีอุบัติเหตุเล็กน้อย อิอิ แต่ก็สามารถเล่นต่อได้ ฮ่าฮ่าฮ่า

เผลอแป๊บเดียว นี่ก็ผ่านไป2ปีแล้ว โอ้..เร็วเหมือนกันนะนี่ 2ปีกับการเป็นแม่คน(เลี้ยงลูกเอง) วันเวลาผ่านไปเร็วมาก วันๆนึงมีอะไรให้ทำเยอะแยะ ตลอดระยะเวลา2ปี น้องจ๋าเป็นเด็กเลี้ยงง่าย ไม่งอแง แต่ยิ่งโตยิ่งซน ซนตามวัย - -* เริ่มจะน่าเตะขึ้นทุกวัน - -* แม่จ๋าเป็นทั้งแม่ เป็นทั้งของเล่น เป็นทั้งเพื่อน เป็นทุกๆอย่างของน้องจ๋า เจอกันตลอด24ชม.

พัฒนาการของน้องจ๋าปัจจุบัน

• ปีนป่าย ปั่นจักรยาน เต้นเข้าจังหวะ

• ร้องเพลง(จำเนื้อได้บางคำ จำได้เฉพาะที่พูดได้ แต่คำไหนที่พูดไม่ได้ก็จะเป็นภาษาต่างดาว) จะว่าไปน้องจ๋าร้องเพลงได้ก่อนพูดเสียอีก - -* หรือว่าแม่จ๋าคิดไปเอง ได้แค่นี้ก็ปลื้มละ

• ยังพูดไม่เป็นประโยค น้องจ๋าจัดได้ว่าพูดช้า เป็นเพราะแม่จ๋าเอง มีช่วงนึงที่แม่จ๋ามุทำงาน เลยไม่ค่อยได้พูดคุย หรือสอนเท่าไหร่ ตอนนี้เลยตัดสินใจ ทุ่มเทเวลาให้น้องจ๋า ตอนนี้พัฒนาการดีขึ้น พูดแม่ หม่ำ กี๊จ๊ะ กี๊จ๋า (กี้คือหมาคอนโด) หม่ำไหมจ๊ะ อ๊าบ(อาบน้ำ) ไป(หลีกไป) ปะป่าว(ไปป่าว) ย่า ป้า ตา ยาย ฯลฯ ตอนนี้ยังพูดไม่เป็นประโยค แต่กำลังพยายามออกเสียง น้องจ๋าพยายามมากเลย สู้น่าดู ดูท่าทางอยากพูดมาก

• วิ่งไปชี้ก.ไก่ ออกเสียงกอไก่ ได้ตั้งแต่ประมาณขวบครึ่ง อ่านขอขวดเป็น ขอขุด พูดได้แค่นี้ - -*

• นับเลข ออกเสียงได้แค่ 5 6 7 8 9 10

• ขอตังจะพูดว่า 10บาท พร้อมแบมือ

• ช่วยแม่ เวลาแม่กรอกน้ำ ช่วยยกขวดน้ำ(ขนาด1ลิตร) ไปเก็บเข้าที่ เวลาทานข้าวเสร็จช่วยเก็บจานไปให้แม่ที่ครัว (ไม่ได้สอน แต่น้องจ๋าเห็นแม่จ๋าทำ อยากช่วยทำ เลยให้ทำ เริ่มทำตั้งแต่ขวบครึ่ง)

• ขอโทษจะพูดว่า ค๊า(เสียงอดอ้อน)พร้อมกับพนมมือ จะทำทุกครั้งเมื่อซนมากแล้วมือไม้หรือเท้าโดนแม่ แล้วแม่ร้องโอ้ย

• รู้จักแหย่แม่ หยอกแม่ อย่างเช่น ชวนนอนเขาก็จะหันหลังให้แล้วแกล้งทำเสียงกรนคร้อกๆ

• ชอบเข้าไปป่วนในครัว เช่น ช่วยแม่โขลกกระเทียม เอามีดหั่นสเตกมาหั่นผัก เอาแป้งสาลีมาเล่น ครัวเละตามระเบียบ อีแม่งานเข้าเลย - -*

• ทานข้าวเองได้ ใช้ตะเกียบเกือบได้ คีบเกือบเป็น ใช้ช้อน-ส้อมเป็น ถนัดมือหยิบมากกว่า

• พอหย่านมแม่ก็ไม่กินนมจากขวดนม เลยไม่มีปัญหาติดจุกนม
• นั่งอึ+ฉี่บนชักโครก โดยใช้ที่รองชักโครกของเด็ก จริงๆแล้วซื้อกระโถนให้ตั้งนาน เคยหัดให้ใช้แต่เพราะน้องจ๋าก้นเล็ก นั่งทีไรก้นจมลงไปในกระโถนทุกที เลยไม่ได้หัดให้นั่ง เลยปล่อยให้ยืนอึ+ฉี่ แต่น้องจ๋าเขาก็รู้ว่า ชักโครกมีไว้ทำอะไร กระโถนมีไว้ทำอะไร ทำไงได้หนูนั่งไม่ได้ - -* พอซื้อที่รองมา น้องจ๋าออกอาการเห่อเลย ตื่นมาตอนเช้าปลุกแม่ให้พาไปฉี่+อึบนชักโครกเลย - -* ขี้เห่อเหมือนพ่อนอตเลย

บลาๆๆเยอะแยะ

น้ำหนักค่อนข้างน้อย ผอม ชอบทานผัก ช่วงก่อนหน้าเบื่ออาหาร ตั้งแต่ปีใหม่เป็นต้นมา มาดีขึ้นตอน เดือนพฤษภาคม ตอนนี้ทานข้าวเก่งมาก *-* น้ำหนักตัวเริ่มขึ้นแต่ไม่มาก สงสัยจะเป็นเพราะใช้พลังงานเยอะ + เป็นกรรมพันธุ์ เพราะแม่จ๋าแห้งมาก - -*

ตอนนี้เรื่องที่วิตกกังวลจะเป็นเรื่อง การพูด กับน้ำหนักตัว เครียดนะแต่ไม่แสดงออก เดี๋ยวจะกลายเป็นกดดัน พัฒนาการบางอย่างอาจช้า เพราะแม่จ๋าเองที่ไม่ได้ดูแลเอาใจใส่มาก ตอนนี้กลับตัวกลับใจแล้ว เรื่องงานไว้ทีหลัง น้องจ๋ามาก่อน

อยากบอกน้องจ๋าว่า แม่รักน้องจ๋ามาก รักน้องจ๋าทุกวันนะคะ เป็นเด็กดีไม่ดื้อไม่ซน นะคะ
แม่จ๋าไม่มีเค้กวันเกิด ไม่มีการจัดงานวันเกิด แต่ซื้อของขวัญให้เป็นจักรยานสีชมพู จักรยานคันแรกของน้องจ๋า (ซื้อให้ตอนสิ้นเดือนมิถุนายน) แม่จ๋าไม่อยากจะให้ความสำคัญของวันเกิดมาก จะมีแค่พาไปทำบุญ คาดว่าน่าจะไปทำวันเข้าพรรษา เพราะพ่อนอตจะได้ไปด้วย

        หลังจากบริหารสมองอย่างต่อเนื่องจะพบว่าร่างกายสดชื้นขึ้น ทำให้สมองส่วน ( Corpus Callosum ) มีความแข็งแรงและเชื่อมสมองทั้งสองซีกให้ทำงานประสานกันอย่างคล่องแคล่วขึ้น เมื่อสมองเกิดการตื่นตัว จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการเรียนรู้ การมองเห็น การได้ยิน การเคลื่อนไหว ช่วยผ่อนคลายความตึงเครียด ลดความตื่นเต้น และทำให้จิตใจสงบ เกิดความพร้อมที่จะเรียนรู้ เกิดแรงจูงใจ ทั้งยังช่วยเพิ่มความจำระยะสั้นและระยะยาว         นางวิภา กมลพันธ์ ครูโรงเรียนวัดไผ่ตัน นำการบริหารสมองไปใช้เป็นเครื่องมือหนึ่งในการช่วยเหลือเด็กนักเรียนชั้น ป. 1 ที่เรียนซ้ำชั้น ที่มีปัญหาแตกต่างกันไป อาทิ ไม่ตั้งใจเรียน ไม่มีสมาธิในการเรียนและการทำงาน นอกจากนี้บางคนยังมีพฤติกรรมชอบแกล้งเพื่อน เฉื่อยชา บางคนเรียนรู้ได้ช้าไม่ทันเพื่อน แต่หลังจากให้เด็กกลุ่มนี้ทำการบริหารสมองเป็นประจำทุกวัน วันละ 30 นาที ต่อเนื่องเป็นเวลา 3 สัปดาห์ ปรากฏว่าปัญหาต่างๆลดลง เด็กนักเรียนแต่ละคนมีพัฒนาการเรียนรู้ในทางที่ดีขึ้น อาจมากน้อยแตกต่างกันออกไป

          สมองเป็นสิ่งที่อยู่ข้างใน ครูไม่อาจรู้ได้ว่าเด็กคนไหนมีสมองส่วนใดบกพร่องไปบ้าง การเสริมสร้างความแข็งแรงให้กับสมองของพวกเขาแต่เนิ่นๆ ด้วยการบริหารสมอง ซึ้งทำได้ง่ายและใช้เวลาไม่นาน น่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่ช่วยแก้ไขความบกพร่องของเด็กในรายที่มีปัญหา และยังเป็นการช่วยเพิ่มศักยภาพการเรียนรู้ให้กับเด็กปกติรายอื่นๆ อีกด้วย

ข้อควรรู้ก่อนบริหารสมอง
          1. ควรทำการบริหารสมองท่าต่างๆ ซ้ำประมาณ 4- 6 ครั้งเพื่อให้ได้ประสิทธิภาพสูงสุด
          2. ขณะทำการบริหาร ควรหายใจเข้าช้าๆ ลึกๆ แล้วหายใจออกช้าๆ อย่ากลั้นลมหายใจ
          3. ไม่ควรรับประทานอาหารจนอิ่ม หรือรู้สึกหิวเกินไป
          4. ไม่ควรบริหารสมองหลักจากดื่มแอลกอฮอล์
          5. ดื่มน้ำบริสุดอย่างน้อยวันละ 12 แก้วขึ้นไป เนื่องจากสมองเป็นอวัยวะที่สูญเสียน้ำได้รวดเร็วมาก เมื่อสมองขาดน้ำจำทำให้สมองตื้อ

cradit :krujee.com

1. การเคลื่อนไหวสลับข้าง ( Cross Over Movement)
เป็นท่าที่ช่วยให้การทำงานของสมองสองซีกถ่ายโยงข้อมูลกันได้ เช่น สมองซีกซ้ายสามารถนำจินตนา การ และความคิดริเริ่มสร้างสรรค์จาก สมองซีกขวามาใช้ช่วยในการอ่าน เขียน และช่วยให้กล้ามเนื้อ ทำงานประสานกันได้ดี การให้เด็กทำท่าเหล่านี้ จะทำให้ทราบว่าเด็กมีปัญหาในเรื่องการทำงาน ประสานกันของตา มือ และเท้าหรือไม่ หากพบจะได้ช่วยเหลือเด็กได้ทันท่วงที
1.1 ยกขาขวางอให้ตั้งฉากกับพื้นพร้อมกับยื่นแขนทั้งสองออกไปด้านหน้า คว่ำมือลงขนานกับพื้น แกว่งแขนทั้งสองไปด้านข้างลำตัว
ตรงข้ามกับขาที่ยกขึ้น แกว่งแขนทั้งสองกลับมาอยู่ที่ด้านหน้า พร้อมกับวางเท้าขวาไว้ที่เดิม เอามือลง เปลี่ยนขา ทำเช่นเดียวกัน

1.2 ก้าวเท้าขวาวางหน้าเท้าซ้าย พร้อมกับยื่นแขนทั้งสองข้างออกไปด้านหน้า มือคว่ำลงขนานกับพื้น แกว่งแขนทั้งสองไปด้านข้างลำตัว  ตรงข้ามกับขาที่ก้าวออกไป แกว่งแขนทั้งสองข้างกลับมาอยู่ด้านหน้า พร้อมกับชักเท้าขวาวางที่เดิม เอามือลง เปลี่ยนเท้าทำเช่นเดียวกัน

1.3 ยกขาขวางอไปด้านหลัง พร้อมกับยื่นแขนทั้งสองออกไปด้านหน้า มือคว่ำลง แกว่งแขนทั้งสองไปด้านข้างลำตัวตรงข้ามกับขาที่ยกขึ้น ให้มือซ้ายแตะส้นเท้าขวา แกว่งแขนทั้งสองกลับมาอยู่ด้านหน้า พร้อมกับวางเท้าขวาไว้ที่เดิม เอามือลง เปลี่ยนขา ทำซ้ำเช่นเดียวกัน

1.4 วิ่งเหยาะๆ อยู่กับที่ช้าๆ

1.5 นั่งชันเข่า มือสองข้างประสานกันที่ท้ายทอย เอียงข้อศอกซ้ายแตะที่หัวเข่าขวา ยกข้อศอกซ้ายกลับไปที่เดิม เปลี่ยนเป็นเอียงข้อศอกขวา ทำเช่นเดียวกัน

1.6 กำมือซ้ายขวาไขว้กันระดับหน้าอก กางแขนทั้งสองข้างออกห่างกันเป็นวงกลมแล้วเอามือกลับมาไขว้กันเหมือนเดิม

1.7 กำมือสองข้าง ยื่นแขนตรงไปข้างหน้า ให้แขนคู่กัน เคลื่อนแขนทั้งสองข้างพร้อมๆกัน หมุนเป็นวงกลมสองวงต่อกันคล้ายเลข 8ในแนวนอน

1.8 ยื่นแขนขวาออกไปข้างหน้า กำมือชูนิ้วโป่งขึ้น ตามองที่นิ้วโป่ง ศีรษะตรงและนิ่ง หมุนแขนเป็นวงกลม 2 วงต่อกันคล้ายเลข 8 ในแนวนอน ขณะหมุนแขนตามองที่นิ้วโป้งตลอดเวลา เปลี่ยนแขน ทำเช่นเดียวกัน

2. การยืดส่วนต่างๆของร่างกาย (Lengthening Movement)
เป็นท่าที่ช่วยผ่อนคลายความตึงเครียดของสมองส่วนหน้าและส่วนหลัง ทำให้มีสมาธิในการเรียนรู้และการทำงาน
2.1 ยืนหันหน้าเข้าผนัง เว้นระยะห่างเล็กน้อย ยกมือสองข้างดันฝาผนัง งอขาขวา ขาซ้ายยืดตรง ยกส้นเท้าขึ้น เอนตัวไปข้างหน้า เล็กน้อย พร้อมกับหายใจเข้าช้าๆ ลึกๆ วางส้นเท้าลง ตัวตรงหายใจออกช้าๆ งอขาซ้าย ทำเหมือนขาขวา

2.2 ยืนไขว้ขาทั้งสองข้าง ยื่นทรงตัวให้ดี หายใจเข้าช้าๆ ลึกๆ ก้มตัวลงไขว้แขน หายใจออกช้าๆ ยืดตัวขึ้น เปลี่ยนขาทำเช่นเดียวกัน

2.3 นั่งไขว่ห้าง กระดกปลายเท้าขึ้น-ลง พร้อมกับนวดขาช่วงหัวเข่าถึงข้อเท้า เปลี่ยนขาทำเช่นเดียวกัน

2.4 มือขวาจับไหล่ซ้าย พร้อมกับหายใจเข้าช้าๆ ตามองมือขวา ดึงหัวไหลเข้าหาตัว พร้อมกับหันหน้าไปทางขวา ทำเสียง “ อู ” ยาวๆ เปลี่ยนมือทำเช่นเดียวกัน

2.5 ใช้มือทั้งสองข้างทำท่ารูดซิปขึ้น (สุดแขนด้านล่าง แล้วยกขึ้นเหนือศีรษะ) หายใจเข้าช้าๆ ทำท่ารูดซิปลง หายใจออกข้าๆ

3. การเคลื่อนไหวเพื่อกระตุ้น ( Energizing Movement )
เป็นท่าที่ช่วยกระตุ้นการทำงานของกระแสประสาท ทำให้เกิดการกระตุ้นความรู้สึกทางอารมณ์ เกิดแรงจูงใจเพื่อช่วยให้เรียนรู้ได้ดีขึ้น
3.1 ใช้นิ้วชี้นวดขมับเบาๆ ทั้งสองข้างวนเป็นวงกลม

3.2 จุดตำแหน่งต่างๆ ในร่างกายที่จะกระตุ้นการทำงานของสมอง

3.2.1 ใช้นิ้วโป้งกับนิ้วชี้วางบริเวณกระดูกคอ ลูบเบาๆ อีกมือวางที่ตำแหน่งสะดือ กวาดตามองจากซ้ายไปขวา และจากพื้น ขึ้นเพดาน เปลี่ยนมือทำเช่นเดียวกัน
3.2.2 ใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางแตะเหนือริมฝีปาก อีกมือวางที่ตำแหน่งกระดูกก้นกบ กวาดตามองจากพื้นขึ้นเพดาน หายใจเข้า-ออกช้าๆ ลึกๆ เปลี่ยนมือทำเช่นเดียวกัน
3.2.3 ใช้มือนวดกระดูกหลังใบหูเบาๆ อีกมือวางที่ตำแหน่งสะดือ ตามองตรงไปข้างหน้าไกลๆ จินตนาการวาดรูปวงกลมด้วยจมูก เปลี่ยนมือ ทำเช่นเดียวกัน
3.2.4 ใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางวางที่ใต้คาง อีกมืออยู่ที่ตำแหน่งสะดือ หายใจเข้า-ออก ช้าๆ ลึกๆ สายตามองจากไกลเข้ามาใกล้ เปลี่ยนมือทำเช่นเดียวกัน

3.3 นวดใบหูด้านนอกเบาๆ ทั้งสองข้าง แล้วใช้มือปิดหูเบาๆ ทำช้าๆ หลายๆครั้ง ควรทำท่านี้ก่อนอ่านหนังสือ

3.4 ใช้มือทั้งสองเคาะที่ตำแหน่งกระดูกหน้าอก โดยสลับมือกันเคาะเบาๆ

4. ท่าบริหารร่างกายง่ายๆ ( Useful )

4.1 นั่งบนเก้าอี้ ยกเท้าขวาขึ้นพาดบนขาซ้าย มือกุมฝ่าเท้าขวา หายใจเข้า ออกช้าๆ ลึกๆ 1 นาที แล้ววางเท้าลงบนพื้นเหมือนเดิม ให้เท้า  ทั้งสองข้างแตะพื้น กำมือเข้าด้วยกัน แล้วใช้ปลายลิ้นกดที่ฐานฟันล่างประมาณ 1 นาที จะเป็นท่าทีมีประสิทธิภาพสูงมาก ช่วยลด  ความเครียด ความอึดอัด และความคับข้องใจ เปลี่ยนขา ทำซ้ำเช่นเดียวกัน

4.2 กำมือทั้งสองข้าง ยกขึ้นไขว้กันระดับตา ตามองมือที่อยู่ด้านนอก เปลี่ยนมือทำเช่นเดียวกัน

4.3 วางมือซ้อนกันที่ด้านหน้า หายใจเข้าช้าๆ ลึกๆ ยกแขนขึ้นเหนือศีรษะ คว่ำมือลง หายใจออกช้าๆ แล้ววาดมือออกเป็นวงกลม วางมือ  ไว้ที่เดิม

4.4 ใช้มือทั้งสองปิดตาที่ลืมอยู่เบาๆ ให้สนิท จนมองเห็นเป็นสีดำมืดสนิทสักพัก แล้วค่อยๆเอามือออก เริ่มปิดตาใหม่ ควรจะทำ ก่อนอ่านหนังสือ

4.5 ใช้นิ้วมือทั้งสองข้างเคาะเบาๆทั่วศีรษะ จากกลางศีรษะออกมา ด้านขวาและซ้ายพร้อมๆกัน

เรื่อง…นันทิยา  ตันศรีเจริญ
สานปฎิรูป   พ.ค 2545

cradit :krujee.com

สภาพความเยินที่ผ่านการใช้งานอย่างโชกโชน

หน้าสวยๆก็ยังมี *-*

โดยปรกติแม่จ๋าก็จะชอบแต่งเพลงร้องสดไว้อยอกเหย้าพ่อนอตมั่ง พอมีน้องจ๋า ก็มีเพลงร้องกล่อมน้องจ๋ามั่ง ร้องเล่นกับน้องจ๋ามั่ง บางเพลงก็เอาเพลงที่มีอยู่แล้วมาเพิ่มเติมเนื้อร้องเข้าไป

อย่างเพลง ตบมือแปะๆ

ตบมือแปะๆ เรียกแพะเข้ามา แพะไม่มาก็ตีหัวเหม่งแปะๆ

เพลงนี้แต่งจากความคิดพิเรน แกล้งตีเหม่งน้องจ๋า ตอนน้องจ๋าเล็กๆก็จะจับมือน้องจ๋าตบมือ พอถึงท่อน ตีหัวเหม่งแปะๆ ก็เอามือทั้ง2ของน้องจ๋าตีเหม่งน้องจ๋าเบาๆ หุหุ สะใจอีแม่โรคจิต ฮ่าฮ่าฮ่า พอน้องจ๋าโตขึ้น บางครั้งก็จะเปลี่ยนท่อน แพะไม่มาก็ตีหัวเหม่งแปะๆ ไปเป็น แพะไม่มาก็ตีเหม่งแม่แปะๆ แล้วเอามือมาตีเหม่งแม่จ๋าแปะๆ น้องจ๋าก็หัวเราะชอบใจ

มีเพลงนึงแต่งเพราะน้องจ๋างอแง วันนั้นแม่จ๋าเอาหมูกรอบไปฝากป้าชลลี่ แล้วป้าชลลี่ก็ให้ตุ๊กตาแมวเป็นของขวัญน้องจ๋า ขากลับเพราะน้องจ๋าเพิ่งไปฉีดวัคซีนก่อนไปหาป้าชลลี่ ทำให้งอแง แม่จ๋าก็เลยแต่งเพลง แมวเมี้ยวๆ ให้น้องจ๋าเพื่อให้อารมณ์ดี + แอบสอนน้องจ๋าไปด้วย

เพลงแมวเมี้ยวๆ

แมว ฉันเป็นแมว ฉันเป็นแมวเมี้ยวๆ (ซ้ำ)

ฉันไม่ร้องแอ๊วๆ ฉันไม่ร้องแอ๊วๆ

เพราะฉันเป็นแมว ฉันจะร้องเมี้ยวๆ

ก็ฉันเป็นแมว ฉันจึงร้องเมี้ยวๆ

** แอ๊วๆ คือเสียงที่น้องจ๋าร้องไห้ตอนแบเบาะ

เพื่อนพ่อนอตซื้อ ตุ๊กตาหมูสีชมพูมาให้น้องจ๋า แม่จ๋าก็เลยแปลงเพลงแมวเมี้ยวๆ มาเป็น เพลงหมูอู๊ดๆ

เพลง หมูอู๊ดๆ

หมู ฉันเป็นหมู ฉันเป็นหมูอู๊ดๆ (ซ้ำ)

ฉันไม่ร้องแอ๊วๆ ฉันไม่ร้องแอ๊วๆ(หรือจะแก้เป็น ฉันไม่ร้องงอแง ฉันไม่ร้องงอแง)

เพราะฉันเป็นหมู ฉันจะร้องอู๊ด

ก็ฉันเป็นหมู ฉันจึงร้องอู๊ดๆ

อีกเพลงนึง แต่งเพราะน้องจ๋าหัวเหม่ง ร้องทีไรน้องจ๋าโชว์สเต็ปแดนซ์ส่ายก้นใหญ่เลย

เพลง เหม่งเม้ง

เหม่งเม้งเหม่ง เหม่งก็เหม่งหัวใส

เหม่งนี้นี่เป็นของใคร เหม่งนี้นี่เป็นของใคร

ของน้องจ๋านั้นไง แอ๊วๆๆๆ

น้องจ๋ามีการ์ดรูปภาพ ที่ป้าสะใภ้ให้น้อง จะเป็นการ์ดที่มีรูปสัตว์สิ่งของ พร้อมคำศํพท์ภาษาไทย+อังกฤษของแถมจากนมเอนฟา แม่จ๋าก็แต่งเพลงเวลาดูการ์ดแต่ละใบ เพื่อช่วยให้น้องจ๋าจำการ์ดได้ พอร้องเพลงนี้ทีไรน้องจ๋าจะไปหยับการ์ดมาให้แม่จ๋าดูแล้วก็เต้นโชว์หรือไม่ก็ โยกหัว - -*

เพลง แกะแบะๆ

แกะ เอ๋ยแกะ แกะมันมีมีขนสีขาว ปุกปุยน่ารัก เวลาร้องทัก แบะๆๆๆ

แล้วก็อีกหลายๆเพลง ที่ร้องได้รอบเดียว - -*

ปล.หาวิธีอัดเสียงตัวเองยังไม่ได้ - -*

ปล2.โตขึ้นบางเพลงอาจร้องไม่ได้เพาะน้องจ๋ารู้ความ จะกลายเอาปมด้อยมาล้อ - -*

แล้วเพื่อนบ้านน้องจ๋ามีเพลงเพราะๆมาปันน้องจ๋าบ้างไหม อิอิ *-*

จากหนังสือ คำประพันธ์บางเรื่อง ของพระยาอุปกิตศิลปสาร

มี ซินแสแก่เฒ่าได้เล่าไข     ถึงเรื่องงิ้วว่าเล่นกันเช่นไร
มีข้อใหญ่นั้นก็เป็นเช่นละคร

แต่ข้อหนึ่งแกเล่าเขาประสงค์   มุ่งจำนงในข้างเป็นทางสอน
ชี้ทางธรรม์มรรยาทแก่ราษฎร   เหมือนละครสุภาษิตไม่ผิดกัน

เราบวชนาคโกนจุกในยุคก่อน   มีกล่าวกลอนเพราะพริ้งทำมิ่งขวัญ
การขันหมากยุคเก่าท่านเล่ากัน   มีสวดฉันท์เรียกว่าสวดมาไลย์

เค้าก็คือท่านหวังจะสั่งสอน        แต่ผันผ่อนตามนิยมสมสมัย
มีเฮฮาพาสนุกเครื่องปลุกใจ       สมกับได้มีงานการมงคล

ในหมู่บ้านย่านกลางเมื่อปางก่อน      มีโรงสอนธรรมทานการกุศล
เพื่อเป็นเครื่องเรืองปัญญาประชาชน    ในตำบลอัตคัตไกลวัดวา

เรียกศาลาโรงธรรมประจำบ้าน      เหมือนสถานที่ฝึกทางศึกษา
บางคราวมีการกุศลปนเฮฮา           เพื่อให้พาเพลิดเพลินเจริญใจ

ฝ่ายจีนเขาได้มีอย่างที่ว่า        เอางิ้วมาฝึกหัดดัดนิสัย
ย่อมดูดดื่มซึมซาบปลาบปลื้มใจ      เหมือนอย่างได้รู้เห็นที่เป็นจริง 

งิ้วเรื่องหนึ่งแกเล่าครั้งเยาว์อยู่       ได้ไปดูจำไว้ได้ทุกสิ่ง
เกาะในจิตติดแน่นแม้นกับปลิง        เลยเป็นสิ่งสอนใจจนใหญ่มา

ตามเรื่องนั้นว่ามีเศรษฐีหนึ่ง       เป็นคนซึ่งสูงชาติวาสนา
มีทรัพย์สินเหลือล้นคณนา         มีบ้างช่องแน่นหนาด้วยข้าไท

ท่านเศรษฐีมีบุตรสุดที่รัก           แกฟูมฟักใฝ่จิตพิสมัย
บุตรคนเดียวแสนจะห่วงดังดวงใจ       หวังจะให้สืบวงศ์ดำรงไป

มีโรงเรียนไกลบ้านอาจารย์สอน       กลัวลูกอ่อนลำบากไม่พรากได้
อุตส่าห์จ้างครูบามาแต่ไกล             ให้สอนในบ้านตนสู้ปรนปรือ

ฝ่ายลูกเรียนผู้เดียวให้เปลี่ยวจิต       มักเบือนบิดเบื่อชังเรื่องหนังสือ
อยากได้เพื่อนพูดจาและหารือ          พ่อก็อือออตามด้วยความรัก

เกณฑ์พวกเด็กในบ้านให้อ่านด้วย      ก็เพื่อช่วยชวนใจให้สมัคร
ครั้นมีเพื่อนเรียนล้อมอยู่พร้อมพรัก     กลับชวนชักเล่นกันไม่หมั่นเรียน

ครูก็ดีจี้ไชมิได้หยุด                        แกเห็นสุดเอาใจจึงได้เฆี่ยน
หวังให้กลัวอาญาตั้งหน้าเพียร        แต่กลับเพี้ยนผิดคาดถึงขาดกัน

คือบุตรท่านเศรษฐีหนีไปหา          พ่อฟ้องว่า ครูนี้แกตีฉัน
ปลอบให้เรียนก็ไม่ไปจนใจครัน     ต้องเป็นอันเลิกกับครูที่อยู่มา

อุตส่าห์จ้างครูใหม่ตามใจลูก          แต่ไม่ถูกใจบุตรสุดจะหา
ครูคนนั้นฉันเข็ดไม่เมตตา              คนนี้ว่าจู้จี้พิรี้พิไร

แต่เปลี่ยนครูอยู่ฉะนี้ไม่มีเหมาะ      มักทะเลาะเลิกเรียนต้องเปลี่ยนใหม่
พวกครูๆ เข็ดกลัวกันทั่วไป             ถึงจะให้เงินมากไม่อยากเอา

บิดาผู้รักบุตรสุดจะกลุ้ม                  ลูกเป็นหนุ่มใหญ่โตยังโง่เง่า
เที่ยวจ้างครูอยู่ห่างต่างลำเนา        ค่าจ้างเท่าไรนั้นไม่พรั่นกลัว

แต่ก็ไม่ยืดไปเท่าไรนัก                  ประเดี๋ยวชักเหหันต้องสั่นหัว
เผอิญมาปะครูที่รู้ตัว                       แกหวังชั่วค่าสอนสู้ผ่อนตาม

ศิษย์จะรู้เท่าไรไม่ธุระ                     ชื่อเสียงจะเสียไปก็ไม่ขาม
ศิษย์ผู้ใดตั้งหน้าพยายาม               สอนให้ตามแต่รักสมัครเรียน

ครูคนนี้ถูกใจอยู่ได้ยืด                    ถึงจะจืดจางการเรื่องอ่านเขียน
ก็ถูกจิตศิษย์ตนย่อมวนเวียน           อยู่จำเนียรโตใหญ่ไร้วิชา

ฝ่ายพ่อแม่รักบุตรสุดจะรัก               บุตรสมัครทางไหนมิได้ว่า
ใช้เงินทองกอบกำไม่นำพา              อยู่ไม่ช้าแกก็ตายทำลายชนม์

ทรัพย์สมบัติมรดกตกแก่ลูก             ไม่ต้องปลูกเปลืองแรงแสวงผล
มีเพื่อนมาฮาฮือนับถือตน                 เฝ้าแต่ขนทรัพย์จ่ายสบายจริง

เอาอะไรได้ทุกอย่างช่างสะดวก        จะหยิบหมวกหมวกรี่เหมือนผีสิง
ทุกอย่างรู้เอาใจไม่ประวิง                 ดูเหมือนชิงกันมาคราต้องการ

ไม่ช้านักทรัพย์ลดหมดสะดวก         จะหยิบหมวกหมวกกระเดียดข้างเกียจคร้าน
ถ้าเผลอหน่อยคอยหนีตะลีตะลาน     วิ่งเข้าร้านโรงจำนำไม่อำลา

เพื่อนทั้งมวลล้วนหายเหมือนตายจาก     ที่มีมากคือสหายพวกนายหน้า
บ้านของท่านขายเท่าไร? ให้ราคา           ผมช่วยค้าขายให้ด้วยไมตรี

เพื่อนสนุกพลุกพล่านขายบ้านช่อง     พอเงินทองหมดเรียบก็เงียบจี๋
ต่อนี้ไปใครเยือนคือเพื่อนดี                ไม่เช่นนี้เพื่อนโหล่โง่ระยำ

บุตรเศรษฐีเป็นมาถึงครานี้                 ไม่เห็นมีมิตรสหายมากรายกล้ำ
ผิวผู้ดีมีกระดากพะอากพะอำ              จะคิดทำการอะไรก็ไม่เป็น

ต้องตรำตรากจากย่านถิ่นบ้านเก่า         ขอทานเขาเลี้ยงตนด้วยข้นเข็ญ
พักสถานศาลเจ้าทุกเช้าเย็น                 ค่อยคิดเห็นโทษตัวที่ชั่วมา

คิดถึงเรื่องเก่าแก่พ่อแม่รัก                    สู้ฟูมฟักใฝ่ฝึกให้ศึกษา
ตามใจลูกเหลือล้นคณนา                     ทุกสิ่งสารพัดไม่ขัดใจ

คิดถึงครูผู้สอนแต่ก่อนเก่า                    บางคนเฝ้าฝึกฝนพ้นวิสัย
บางคนเฝ้าจู้จี้พิรี้พิไร                            ไม่ถูกใจฟ้องพ่อก็อออือ

จนเหลวไหลได้เข็ญถึงเช่นนี้                พ่อแม่ที่รักลูกทำถูกหรือ
สิ่งใดพาเสียคนกลับปรนปรือ                ร้องไห้ฮือบ่นว่าเหมือนบ้าบอ

วันหนึ่งไปถึงถิ่นบ้านซินแส                   ก็เดินแร่เข้าไปหาตรงหน้าหมอ
ร้องขอทานทันทีไม่รีรอ                        ฝ่ายท่านหมอมองหน้าไม่ว่าไร

ลงท้ายแกกลอกหน้าหาว่าหลอก           เฮ้ย. เจ้าวอกเอ็งอย่ามาไถล
หลอกดูลูกสาวข้าหรือว่าไร                    หรือเข้าใจว่ากูไม่รู้ที

ข้าหมอดูรู้จักลักษณะ                            อย่างมึงน่ะบอกเพศเป็นเศรษฐี
รูปลักษณ์พักตร์เจ้าเผ่าผู้ดี                     ทำเช่นนี้ตั้งใจอย่างไรกัน

ลูกเศรษฐีฟังว่าน้ำตาหลั่ง                      ตอบเสียงดัง ”พ่อแม่รังแกฉัน!”
ร้องไห้โฮซบหน้าพลางจาบัลย์              คนบ้านนั้นต่างพากันมาดู

ท่านเจ้าข้า! พ่อแม่รังแกฉัน                   เขาใฝ่ฝันฟูมฟักฉันอักขู
ฉันทำผิดคิดระยำกลับค้ำชู                    จะว่าผู้รักลูกถูกหรือไร

ท่านทายฉันนั้นถูกลูกเศรษฐี                 ผู้กลีเลวกว่าบรรดาไพร่
ซึ่งยังรู้กอบการงานใด ๆ                        เลี้ยงชีพได้เพียงพอไม่ขอทาน

โอ๊ย! ยิ่งเล่ายิ่งช้ำระกำเหลือ                โปรดจุนเจือเถอะท่านหมอขอข้าวสาร
เหมือนช่วยชีพข้าเจ้าให้เนานาน           จักเป็นการบุญล้นมีผลงาม

ฝ่ายท่านหมอฟังเล่าสิ้นเค้าเงื่อน           แกจึงเอื้อนโอษฐ์มีวจีถาม
ข้าฟังเจ้าเล่าไปก็ได้ความ                     จึงเห็นตามพ่อแม่รังแกตรง

เข็ดหรือไม่ใครรังแกอย่างแม่พ่อ            หรือว่าพอทนดอกบอกประสงค์
โอ๊ย! หนเดียวชีวิตแทบปลิดปลง           ถ้าซ้ำสองต้องลงอวิจี

อย่ารังแกอีกเลยลูกเคยเข็ด                   ขอจงเมตตาเถิดประเสริฐศรี
ท่านหมอฟังยิ้มเยื้อนเอื้อนวจี                  เจ้าว่าดีสมจริงทุกสิ่งอัน

ข้าไม่อยากรังแกเช่นแม่พ่อ                   ที่เจ้าขอข้าไม่อ่อนตามผ่อนผัน
แม้เจ้าขอสิ่งใดข้าให้ปัน                        ก็เป็นอันข้าทำซ้ำรังแก

เจ้าจะตกอวิจีไม่ดีดอก                          เจ้าจะออกปากพ้ออย่างพ่อแม่
ลูกเศรษฐีตกตะลึงทะลึ่งแล                  โอ๊ย! ผมแย่ถูกล่อลงบ่อตม

เมื่อไม่ให้ใครจะว่าเจ้าข้าเอ๋ย                 นี่กลับเย้ยยกคำทิ่มตำผม
จะไล่ไปก็ไม่ไล่ให้ระทม                        ว่าแล้วซมซานกลับด้วยคับใจ

หมอขยับจับบ่าช้าซีเจ้า                         คำที่เล่าบอกข้าน่าเลื่อมใส
พ่อแม่รักลูกผิดชนิดไร                          เขาก็ได้ทุกข์ถมจนล้มตาย

เวลานั้นตัวเจ้ายังเยาว์อยู่                       จึงไม่รู้ยั้งตนจนฉิบหาย
เดี๋ยวนี้เจ้ารู้สึกสำนึกกาย                        จงขวนขวายฝึกหัดดัดสันดาน

ข้าจักเป็นพ่อแม่ช่วยแก้ให้                     ต้องตามใจแต่ข้าจะว่าขาน
ถ้ายอมตามข้าว่าไม่ช้านาน                    จักไม่ต้องขอทานเขาต่อไป

ลงท้ายลูกเศรษฐียินดีรับ                       ไปอยู่กับซินแสแก้นิสัย
ไม่ว่ามีกิจการสถานใด                           แกใช้ให้ทำสิ้นจนชินการ

แกปรานีจี้ไชด้วยใจรัก                          จนรู้จักค้าขายหลายสถาน
อยู่กับหมอต่อมาไม่ช้านาน                    ก็พ้นการทุรพลเป็นคนแคลน

ชาวเราเอ๋ยพ่อแม่มุ่งแต่รัก                     สู้ฟูมฟักในบุตรนั้นสุดแสน
แต่ความรักมักเดินจนเกินแกน               เลยเข้าแดนทุกข์ถมระทมกาย

ดังเศรษฐีรักบุตรสุดสวาท                 บุตรอุบาทว์มิได้รักสมัครหมาย
เอาแต่ใจใฝ่ตามความสบาย             พ่อแม่ตายก็เพราะตรมระทมใจ

ยังมิหนำซ้ำว่าด่ากระดูก                   หาว่าถูกพ่อแม่รังแกได้
แต่ชาวเราเนาเขตประเทศไทย          คงจะไม่พบปะขอประกัน

เพราะพระราชบัญญัติอุบัติแล้ว          เหมือนดวงแก้วส่องสว่างทางสวรรค์
บังคับให้ศึกษาทั่วหน้ากัน                  พระคุณธรรม์ข้อนี้ไม่มีเทียม

ที่สุดนี้ชาวเราน้อมเกล้าฯ นบ             พระจอมภพภูบดินทร์พระปิ่นเสียม
พระปลุกใจไทยทั่วตั้งตัวเตรียม         ทุกอย่างเยี่ยมยิ่งคุณวิบุลเอย.……………

กลอนนี้ถือว่าเชคอายุเลยก็ได้ เพราะใครที่เคยเรียนบทเรียนนี้ก็คงจะอายุ20-30ขึ้นกันหมดแล้ว

กลอนนี้ยังใช้เตือนพ่อแม่ได้จนปัจจุบัน แต่ว่าพ่อแม่สมัยนี้รังแกลูกกันเยอะขึ้น  อย่างคดีดังเมื่อปีที่แล้วก็เป็นตัวอย่าง

เลี้ยงลูกให้โตง่าย แต่เลี้ยงลูกให้ได้ดียาก ยิ่งสมัยที่มีสิ่งยั่วยุเยอะ ทั้งยาเสพติด การพนัน แข่งรถ เวบโป๊ บลาๆๆๆ สิ่งสำคัญในการเลี้ยงลูกคือการให้ความรักการเอาใจใส่ การให้เวลา

พ่อแม่บางคนเลี้ยงดูตามใจจนเกินเหตุในตอนเด็ก พอโตขึ้นมายิ่งในช่วงวัยรุ่น ห้ามปรามไม่ได้ บอกไม่ฟัง เพราะเลี้ยงมาแบบใครดุใครด่าไม่ได้ มองไม่เห็นใคร มองแค่ตัวเอง พอวันนึง ไม่สามรถประคับประคองลูกให้อยู่ในทางที่ดี ลูกใจแตก ไปกับสิ่งยั่วยุ คำสุดท้ายที่ออกจากปากพ่อแม่แบบนี้ จะพูดว่า “ชีวิตใครชีวิตมัน ลูกเลี้ยงได้แต่ตัว ถ้ามันไม่รักดีก็อยู่ที่ตัวมัน”

สมัยเรียนก็เจอเด็กสาวอายุ16-17 มาติดพันธ์เพื่อนของแม่จ๋า แต่มาตามออกแนวโรคจิต เพื่อนๆโดนกันหมด จนเพื่อนบางคนทนไม่ไหว เลยโทรไปที่บ้านเพื่อคุยกับพ่อแม่เด็กคนนั้น แต่ก็ได้รับคำตอบว่า เขาไม่ขอรับรู้พฤติกรรมของเด็กคนนี้

ย้อนหลังไปเด็กคนนี้ ก่อนหน้าเคยเป็นเด็กตั้งใจเรียน ผลการเรียนดีเลยทีเดียว เรียนโรงเรียนชื่อดังที่มีแต่คนเก่งๆ แล้วพ่อแม่ก็เป็นระดับอาจารย์ที่มีคำนำหน้า ดร. แต่ทำไมพอเขาถึงมีพฤติกรรมเปลี่ยนไปในทางตรงกันข้ามกันโดยสิ้นเชิง ทั้งเคยขายบริการ ทั้งทำแท้ง ทั้งเที่ยวเสเพล

ผู้ใหญ่บางคนสอนให้ลูกพูดจาเพราะๆ แต่ก็ด่าทอลูกหรือคนรอบข้างด้วยคำพูดที่หยาบช้า บ้างก็ห้ามไม่ให้ลูกกินเหล้าดูดบุหรี่ทั้งๆที่ตัวเองก็ทำ แล้วเด็กที่ไหนจะทำตามละฮึ - -*

………….

เครื่องปรุง

ข้าวโพดดิบ 1ฝัก

หมูบดพอประมาณอย่าให้เยอะเกินข้าวโพด

แป้งทอดกรอบ กะเอาบอกปริมาณไม่ได้ขึ้นอยู่กับปริมณข้าวโพด

ไข่ไก่1ฟอง

เกลือเล็กน้อย

วิธีทำ

1. ฝานเมล็ดข้าวโพดออกจากฝัก
2. โขลกเมล็ดข้าวโพดให้ละเอียด แล้วใส่หมูบดลงไป โขลกต่อให้เข้ากัน
3. นำข้าวโพด+หมูบดที่โขลกเสร็จแล้วมาใส่ชาม ตอกไข่ลงไป กวนๆให้ไข่กับข้าวโพดผสมกัน เติมแป้งให้พอข้น คนให้เข้ากัน เติมเกลือเล็กน้อย
4. ตั้งกระทะใส่น้ำมันลงไปไฟปานกลาง พอน้ำมันร้อนได้ที่ ใช้ช้อนตักข้าวโพดลงไปทอด ทอดให้เหลืองกรอบตักขึ้นพักให้สะเด็ดน้ำมัน ยกเสิร์ฟ ทานคู่กับซอสถั่วเหลือง

ทอดเสร็จแล้วหน้าตาจะออกมาประมาณนี้

ซูมๆชัดๆไปเลยคร้าบบบ

ขอให้มีความสุขกับทุกๆมื้ออาหารนะคะ

ปล. ไว้วันหลังจะมาทำซุปข้าวโพดให้ชิมนะคะ